نامه ات را خواندم
نامه ای که در لباس دوستی حرف از فراموشی داشت

من هم نامه ای دارم


                                                    به نام باران
 

به نام باران که یاد آور خداست و به یاد عشقی که در رنگین کمان روزگار رنگ باخت .
امروز که به گذشته نگاه می کنم در اوج سادگی کسی را می بینم که می خواست و خود را رسوا کرد
می بینم که به این روزها نمی اندیشید و خوشبینانه به رسیدن نظر داشت
به رسیدن . .  .
2 سال پیش بود که طعم دوستی را چشید و با دخترکی آشنا شد
تیر ماه 1387
تابستانی به یاد ماندنی
مدتی نگذشت که احساس غریبی نسبت به دخترک پیدا کرد
آرامشی که با آن دختر همراه بود او را به آشوب می کشید
دوستی ادامه داشت . تا که یک روز معمولی اتفاق مهمی افتاد
دخترک ابراز علاقه کرد
اولین جمله ی عاشقانه " دوستت دارم "
او هم مست رسیدن به آرزوهایش شد . .  .   غرق در امید . . .
خورشید تابستانی  می تابید و به گرمای عشق او می افزود

پاییز -  25 آبان 87
دیدار رویایی
3:15
. . . . . . . . .
. . . . .
. . . . . . .
روز گار گذشت
زمستان سرد 87
سردی احساس
" ما نمی تونیم با هم باشیم . بهتره که از هم جدا بشیم . . . سخته ولی برو و تحمل کن "
. . . . سکوت . . . . . . . . . . . . . . .
مدتی با درد تنهایی گذشت
کمی فکر کرد . چیزی نداشت که دخترک را وابسته و ماندنی کند

باز هم بازگشت عشق :
باز هم رابطه ها رنگی شد
بهار - تابستان - پاییز - زمستان - . . .
سال و ماه می گذشت و این فاصله ها کم و زیاد می شد
کم کم شمار  شبهای خیس زیاد شد
روزگار چرخید و پاییز ، فصل جدایی ها هم آمد
13 آبان 88
خبری از دخترک نبود . شب رسید و هنوز جوابی نرسید

14 آبان - هم گذشت و باز هم بی خبر . . . .

15 آبان - نگاههای سرد . بی توجه به اطراف . . . فکر جدایی دیوانه اش می کرد
حرفی که هنوز که به یادش می افتم قلبم می شکند
" خ ...ات (م) را بهانه که با من باشی ؟؟؟ "
نمی دانم . . . !
نمی دانم چرا بعد این مدت دوستی برای با او بودن باید بهانه ای داشته باشم

16آبان -
 " بهتره که برای مدتی با هم نباشیم. . . برای هر دوتایی مون می گم ، بهتره فعلا به هم فکر نکنیم "
این فاصله تا به امروز رسید . من و تو امروز تنهایی را تجربه می کنیم
امروز که پیغامت را خوانم از دلت با خبر شدم
از حرفهایی که در گلویت سنگینی می کرد
. . . . . فراموشی . . . . . . . . . . . . . .
می خواهی که از ذهنم بری
مثله این که خیلی وقته که کوله بارتو جمع کردی
نمی دونم چرا ولی احساس می کنم که از آرزو های من خبر نداری
و میدونم که حداقل من جزء آرزوهای بزرگت نیستم
اعتراف دارم :
حس می کنم که نمی تونی درکم کنی و من هم همینطور
بعضی وقتها دوست داشتن نیاز به یادآوری هم داره . . . نیاز به گفتن
و تو اینو در نظر نگرفتی
گاهی که می گی منو ببخش که اذیتت می کنم حس بدی پیدا می کنم
حس این که دونسته این حرفها رو می زنی
 شاید هم من نمی تونم احساستو لمس کنم
می دونی و می دونم که هنوز کمی دوستی بین ما هست
و این هم می دونم جز دردسر برایت چیزی نداشتم
اگه می خوای فراموشت کنم که نمی توم
اگه می خوای بری ، برو حرفی ندارم
اصلا برو. . . ;  من و تو کنار هم معنا نداره
گفته بودی که گناه با من بودن روی دوشت سنگینی می کنه
خوب می دونم که بعد سفری که داشتی چقدر سخته که با من باشی
برو که نمی خوام برای تو عذاب بشم
حالا که نگاهی به گذشته می کنم . . . 
می دونم که ته این قصه کجا باید بریم
دخترکی که دلش می شکنه
پسری که انگشت نشون بقیه می شه . . . درس عبرتی برای عاشقی . . . .

اصلا حال خوبی ندارم . میدونم که با حرفهام ناراحتت کردم
این خوش آمد گویی مسافرتت نبود اما منو ببخش

ارسال : سه شنبه 12 مرداد 1389 ساعت 09:47 ق.ظ توسط علی | نظرات |ادمه ی مطلب | ارسال به |